woensdag 11 april 2012

Dankjewel allemaal.......

Just this side of Heaven is a place called Rainbow Bridge.
When an animal dies that has been especially close to someone here, that pet goes to Rainbow Bridge. There are meadows and hills for all of our special friends so they can run and play together. There is plenty of food, water and sunshine and our friends are warm and comfortable. All the animals who had been ill and old are restored to health and vigor; those who were hurt or maimed are made whole and strong again, just as we remember them in our dreams of days and times gone by. The animals are happy and content, except for one small thing: they each miss someone very special, someone who was left behind. They all run and play together, but the day comes when one suddenly stops and looks into the distance. His bright eyes are intent; his eager body begins to quiver. Suddenly, he breaks from the group, flying over the green grass, faster and faster. You have been spotted, and when you and your special friend finally meet, you cling together in joyous reunion, never to be parted again. The happy kisses rain upon your face; your hands again caress the beloved head, and you look once more into those trusting eyes, so long gone from your life, but never absent from your heart. Then you cross the Rainbow Bridge together .....

Met dikke tranen heb ik dit stukje gelezen dat Helen mij heeft geschreven bij mijn droevige berichtje over onze Ruby. Wat is dit prachtig gezegd Helen, ik ben er diep door ontroerd.

Heel dankbaar dat ik zoveel lieve reakties van jullie kreeg ga ik proberen om de draad weer op te pakken maar het valt me zwaar, heel zwaar. We hadden zoveel hoop gekregen en daar was ineens de ernstige verslechtering in de situatie die ons van onze Ruby heeft gescheiden. Ruby heeft voor mij een speciale betekenis gehad, het gaat te ver om dat allemaal te vertellen maar juist daarom doet dit afscheid heel veel pijn. Het gaat vast allemaal goedkomen met mij hoor, daar ben ik van overtuigd maar ik zal wat tijd nodig hebben om alles te verwerken.
Vanaf morgen hoop ik weer te gaan bloggen, er lag al een kaartje klaar om hier te plaatsen maar vandaag nog even niet.....

Dankjewel allemaal, jullie zijn heel lief en dit is heel dierbaar voor mij.

Liefs van Plony en....... tot morgen.

17 opmerkingen:

  1. ik zit hier nu met tranen in mijn ogen dat gedicht te lezen...het zou prachtig zijn als je na je dood weer hereend zou worden. Het gemis blijft en kan me heel goed voorstellen dat je even niet aan bloggen denken moet, je moet nu even stilstaan bij Ruby. Heel veel sterkte en kracht ! Liefs, Marion

    BeantwoordenVerwijderen
  2. ...ik heb hier echt kippenvel van gekregen...
    Laten we het er in geloven Plony....
    Dikke knuffel Joke

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Heel veel sterkte.
    Dit valt niet mee.
    Ik weet wat het is.

    Liefs Tilly

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Heel veel sterkte.
    Dit valt niet mee.
    Ik weet wat het is.

    Liefs Tilly

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Dag Plony,
    Veel sterkte meid! Neem je tijd en hopelijk is het zoals in de mooie tekst van Helen, dan zien jullie elkaar ooit weer!
    Dikke kus
    Christine

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Heel mooi gedicht ik hoop dat je hier een hoop kracht uit kan halen, het gaat je zeker lukken hoor ook al is het moeilijk, groetjes NEL

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Heel veel sterkte.

    Liefs Astrid.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Hoi Plony, ik zit al weer met dikke tranen, maar ik hoop je hiermee toch een steuntje te geven. Het zal zijn tijd nodig hebben, maar uiteindelijk blijven de mooie herinneringen over en slijt het verdriet. Dikke knuffel, Helen

    BeantwoordenVerwijderen
  9. IK kende het gedicht en ben er maar niet aan begonnen om het weer te lezen, want ik weet al van tevoren dat dat huilen wordt.
    Ik wens je sterkte hoor meis, want het lijkt mij ook verschrikkelijk een van mijn lieverds te moeten missen!!

    lieve groetjes, Elly

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ja Plony gevoelens moet je niet weg stoppen en als je huilen wilt moet je dat gewoon doen ik zit ook weer met dikke tranen want iets wat je dierbaar was verliezen is zwaar heel zwaar,maar je bent volgens mij wel een sterke vrouw en de tijd heelt alle wonden liefs Corrie

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ook ik kende dit gedicht, zo mooi en ontroerend! Het verlies van een huisdier doer altijd pijn, ze horen bij het gezinsleven en zijn echt je maatje. Soms grijpt dit verdriet extreem in, dat herken ik wel,ik spreek uit ervaring, helaas.
    Heb toen ook heel lang geen zin gehad in hobbyen, het verlies was te groot!Neem je tijd om het verlies te verwerken Plony....en misschien werkt het voor jou juist wel om te gaan freubelen. Nogmaals sterkte!

    Groetjes, Wietske

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ik hoop dat je het een plaatsje kan geven. Tot morgen, Plony.

    Liefs,
    Sjanie

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Veel sterkte Plony en ik vind het een prachtig gedicht.
    liefs, Marianne

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Wat een schitterend gedicht!!
    Heel veel sterkte!
    Misschien tot morgen en anders gewoon tot je er weer zin in hebt!
    Lieve groetjes, Monique

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Er zijn van die momenten dat je helemaal stil bent en niet weet wat te zeggen. Dit is er zo één. Wauw, wat een prachtig gedicht. Het raakt je midden in het hart. Heel mooi.
    Plony heel veel sterkte.
    Liefs Marianne

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Hoi Plony ik ben een paar dagen niet op blogs geweest maar wil je toch nog even heel veel sterkte wensen.

    groetjes Jannie

    BeantwoordenVerwijderen

Dankjewel dat je de tijd hebt genomen om een reactie achter te laten!Thanks for spending time to leave a comment!
Lieve groetjes Plony.